Navigatie

Floor

Vorige Artikel 2 van 8 Volgende

Het verhaal van Floor,

Mijn vader stierf toen hij 36 was. Ik was 8. Om verschillende redenen was mijn vader mijn alles. Ik heb hem als kind nog jaren gezocht. Nu mis ik hem als de man met wie ik het leven had kunnen spiegelen. Diep in mij zie ik de gesprekken voor me die we hadden kunnen voeren. Mijn kinderen heb ik voorgesteld aan hem. Ik heb ze meegenomen naar zijn gedenksteen. Opa bestaat. Ook al is hij er niet. Onlangs hebben we de urn opnieuw geplaatst. Mijn oudste zoon was daarbij. Hij is nu 9. Dat was mooi. Met het kussen is opa dichtbij. Niet alleen voor mij, maar ook voor mijn kinderen. Het kussen ligt op de bank. Mijn jongsten, een tweeling van nu 3, praten over opa en zitten letterlijk met hem op de bank. Het kussen wordt door de kinderen bewust vastgehouden en geknuffeld. Opa maakt nu onderdeel uit van het dagelijks leven. En het doet mij goed hoe verleden en heden wonderlijk in elkaar vlechten op deze manier. De foto is me dierbaar, het gedicht ook. De foto is van vlak voor hij stierf. Ik ben mopperend met hem gaan wandelen in een winters bos. Daar loop ik nog vaak. Alleen, met de kinderen of met iemand die ik liefheb. Het leven gaat 'gewoon' door na verlies. En dat is goed. Maar ik weet dat koesteren van herinneringen veel moois kan brengen in het heden. Marieke: dank je wel voor onderdeel daarvan zijn. Dit is jouw pad en het past je. Je zult nog velen een stuk warmte of troost brengen met jouw mooie producten. Floor 

 

Voor meer reacties op de producten van studio Milu zie Happy People 

© 2015 - 2017 studio Milu | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel